काठमाडौं– राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी)ले आगामी फागुन २१ गते हुने निर्वाचनका लागि देशभरका १६४ निर्वाचन क्षेत्रमा उम्मेदवारी दिएको छ ।
वरिष्ठ नेता बालेन शाह लाई प्रधानमन्त्रीको रूपमा अघि सार्दै पार्टीले देशव्यापी माहोल बनाउन खोजेको देखिन्छ ।
विशेषगरी मधेश प्रदेशलाई प्राथमिकतामा राखेको रास्वपाको रणनीति त्यहाँ समानुपातिकतर्फ राम्रो मत ल्याउने अनुमानमा आधारित देखिन्छ ।
रास्वपाले नेपाली कांग्रेस, नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (एमाले) लगायत पुराना दलका उम्मेदवारलाई दोहोरिएको अनुहार भन्दै नयाँ नेतृत्व रोज्नुपर्ने सन्देश दिँदै आएको छ ।
तर, मधेश प्रदेशमा उसले उठाएका धेरै उम्मेदवार भने अघिल्ला दलबाट चुनाव लडिसकेका र लामो समय राजनीति गरिसकेका व्यक्तिहरू नै छन् ।
प्राइमरी इलेक्सनमार्फत उम्मेदवार छान्ने वाचा गरे पनि रास्वपाले त्यो पूरा गर्न सकेन ।
बरु मनोनयनको अन्तिम समयमा अन्य दलका नेताहरूलाई भित्र्याएर टिकट दिएको आरोप समेत लागेको छ ।
मधेशका केही उम्मेदवारहरू विवादित छवि र मुद्दा–मामिलामा समेत जोडिएका देखिन्छन् ।
उम्मेदवारहरूको पृष्ठभूमि संक्षेप
नरेन्द्र कलवार साह (सर्लाही–३)
मधेसकेन्द्रित दलबाट राजनीति सुरु गरेका साह २०७० मा तराई–मधेश सद्भावना पार्टीबाट समानुपातिक सभासद बनेका थिए ।
२०७४ मा स्वतन्त्र उम्मेदवार बनेर पराजित भएका उनी २०७९ मा माओवादी केन्द्र प्रवेश गरी टिकट पाए पनि हार व्यहोरे । यसपटक भने नेकपा परित्याग गरी रास्वपा प्रवेश गरेका हुन् ।
चन्दनकुमार सिंह (बारा–२)
२०७४ मा राष्ट्रिय जनता पार्टीबाट देवताल गाउँपालिकाको अध्यक्ष निर्वाचित भएका सिंह २०७९ मा पराजित भए ।
विद्यार्थी राजनीति सद्भावना पार्टीबाट सुरु गरेका उनी पछिल्ला वर्षहरूमा विभिन्न मधेश केन्द्रित दलमा आबद्ध रहे ।
रामविनोद यादव (धनुषा–२)
सद्भावना पार्टीबाट राजनीति थालेका यादव हत्या आरोपमा जेल सजाय भोगेर फर्किएका व्यक्ति हुन् । यसपटक रास्वपाले उनलाई उम्मेदवार बनाएको छ ।
रहबर अन्सारी (बारा–४)
शान्ति प्रक्रियापछि माओवादी राजनीतिमा सक्रिय अन्सारी २०७९ मा प्रदेशसभा सदस्य निर्वाचित भएका थिए । कार्यकाल बाँकी हुँदाहुँदै प्रतिनिधिसभा चुनावका लागि रास्वपा प्रवेश गरेका हुन् ।
प्रमोदकुमार महतो (महोत्तरी–१)
जनमत पार्टी छोडेर जनस्वराज पार्टी गठन गरेका महतोको दललाई सर्वोच्चले मान्यता नदिएपछि उनी रास्वपा प्रवेश गरेका हुन् । २०७९ मा स्वतन्त्र उम्मेदवार बने पनि पराजित भएका थिए ।
शिवशंकर यादव (सिरहा–२)
२०७९ मा ‘लौरो’ चुनाव चिह्न लिएर प्रतिनिधिसभा चुनाव लडेका यादव दोस्रोपटक उम्मेदवार बनेका हुन् ।
तपेश्वर यादव (सिरहा–४)
जसपा पृष्ठभूमिका नेता यादव स्थानीय तह चुनावमा झिनो मतले पराजित भएका थिए । हाल उनी रास्वपाका मधेश प्रदेश अध्यक्षसमेत हुन् ।
किशोरी साह (धनुषा–१)
तीन दशकदेखि सक्रिय साहको राजनीति एमालेबाट सुरु भएको हो । २०७४ मा प्रदेश सभा सदस्य निर्वाचित भएका उनी पछिल्ला वर्षहरूमा दल परिवर्तन गर्दै आएका छन् ।
राजकिशोर महतो (धनुषा–४)
संघीय समाजवादी फोरमबाट राजनीतिक यात्रा थालेका महतो यसपटक रास्वपा प्रवेश गरी प्रतिनिधिसभा चुनाव लड्दैछन् ।
अमरेशकुमार सिंह (सर्लाही–४)
लामो समय कांग्रेसमा सक्रिय रही सांसद बनेका सिंह अघिल्लो चुनावमा स्वतन्त्र उठेका थिए । अहिले रास्वपा प्रवेश गरी उम्मेदवार बनेका छन् ।
रमाकान्त चौरसिया (पर्सा–३)
कांग्रेस पृष्ठभूमिका चौरसिया पार्टी त्यागेर रास्वपा प्रवेश गरेका हुन् ।
सुशील पटेल (पर्सा–२)
संघीय समाजवादी फोरम र जसपामा आबद्ध रहिसकेका पटेल अहिले रास्वपाबाट उम्मेदवार छन् ।
टेकबहादुर शाक्य (पर्सा–४)
माओवादी केन्द्रका पूर्व केन्द्रीय सदस्य शाक्य रास्वपा प्रवेशपछि उम्मेदवार बनेका हुन् ।
अमरकान्त चौधरी (सप्तरी–३)
उनका पिता २०७४ मा राजपाबाट विजयी भएका थिए । अमरकान्त स्वयं पनि राजपा पृष्ठभूमिबाट रास्वपामा आएका हुन् ।
सीताराम साह (सप्तरी–४)
कांग्रेस क्षेत्रीय सभापति रहिसकेका साह स्थानीय र प्रदेश चुनावमा पराजित भएपछि रास्वपा प्रवेश गरेका हुन् ।
रवीन्द्र पटेल (रौतहट–३)
माओवादीबाट राजनीति सुरु गरेका पटेल अघिल्लो चुनावमा उम्मेदवारी फिर्ता नलिई विवादमा परेका थिए । यसपटक रास्वपाबाट टिकट पाएका छन् ।
राजेशकुमार चौधरी (रौतहट–१)
कांग्रेस पृष्ठभूमिका चौधरी २०७४ र २०७९ दुवै चुनावमा पराजित भएका थिए । यसपटक प्रतिनिधिसभाका लागि रास्वपा रोजेका छन् ।
समग्रमा, रास्वपाले ‘नयाँ अनुहार’को नारासहित चुनावी मैदानमा उत्रिए पनि मधेस प्रदेशमा उठाएका धेरै उम्मेदवार पुरानै राजनीतिक पृष्ठभूमिका र दल परिवर्तन गर्दै आएका व्यक्तिहरू देखिन्छन् । यसले पार्टीको घोषणापत्रीय प्रतिबद्धता र व्यवहारबीचको अन्तरबारे बहस सिर्जना गरेको छ ।























