images
images
  • सम्पादकीय : अराजकताले देशका महत्त्वपूर्ण संरचना खरानी

    देश फेरि एक पटक अनिश्चितताको गर्तमा छ ।

    केही व्यक्तिको व्यक्तिगत महत्वाकांक्षा, अहङ्कार र सत्ता लोभकै कारण मुलुकका मूल संरचना खरानी बन्न पुगेका छन् ।

    काठमाडौं महानगर प्रमुख बालेन शाहले युवालाई सडकमा उकास्दै गरेको शैली र ठगी अभियोगमा जेलमा रहेका रवि लामिछानेलाई निकाल्न रास्वपाको गरेको राजनीतिक घुसपैठ ।

    यी दुवै घटनाले मुलुकभर अराजकता फैलाइदिएको छ ।

    संसद्, अदालतदेखि सिंहदरबारसम्मको अस्तित्वमै प्रश्न उठेको छ ।

    अझ खतरनाक त हजारौं बलात्कारी, भ्रष्ट र कुख्यात अपराधी जेलबाट बाहिरिएकाले समाजलाई भयभीत बनाएको छ ।

    यो पहिलो पटक होइन । २००७ सालमा राणा शासन ढल्दा, २०३१ सालमा सुखानीको जंगलको रक्तरञ्जित घटनापछि, २०४५ सालको जनआन्दोलनमा, १० वर्षे माओवादी सशस्त्र संघर्ष, राजा ज्ञानेन्द्र शाहको निरंकुशताको विरुद्ध २०६२/०६३ को जनआन्दोलन लगायतका संघर्षमा मुलुकका संरचना जोगाइएका थिए ।

    राजतन्त्र फाल्दासमेत संरचना बचाउन जनताले ठूलो मूल्य चुकाएका थिए ।

    तर, आज जेन्जी पुस्ताको आन्दोलनको आडमा केही व्यक्तिको स्वार्थी राजनीतिले यी संरचना नै राख्न नसक्ने गरी खरानी बनाइदिएको छ ।

    रोम जलेझैँ, लंका जलेझैँ मुलुक सखाप भएको दृश्य सर्वत्र देखिन्छ ।

    इतिहासले पटक–पटक अवसर दिएको संरचनालाई अहिले किन जोगाउन सकिएन ?

    यसको उत्तर जिम्मेवारी बोध गर्न नसकेका शीर्ष नेतामा छ ।

    शेरबहादुर देउवा, केपी शर्मा ओली र पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ आजको अवस्थाका मुख्य दोषी हुन् ।

    इतिहासले यिनलाई माफ गर्ने छैन ।

    समाजले बुझ्नुपर्ने कुरा स्पष्ट छ, अहङ्कार, दम्भ र अराजकताबाट देश बन्न सक्दैन ।

    अराजकताबाट केवल खरानी मात्र उत्पादन हुन्छ ।

    प्रतिक्रिया दिनुहोस्
    images
    images