विश्व खबर 
काठमाडौं– अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले इरानविरुद्ध युद्ध सुरु गर्ने निर्णय भविष्यमा उनको राष्ट्रपतिको कार्यकालको सबैभन्दा ठूलो रणनीतिक गल्ती बन्न सक्ने विश्लेषण भइरहेको छ ।
हालसम्म उनले युद्धलाई पूर्ण क्षेत्रीय युद्धमा विस्तार हुन नदिए पनि परिस्थिति जटिल बन्दै गएको छ ।
इतिहासले देखाएको छ कि अमेरिकी राष्ट्रपतिहरूले प्रतिष्ठा बचाउन युद्धलाई लम्ब्याउँदा उनीहरू झन् गहिरो संकटमा फसेका छन् ।
भियतनाम, इराक र अफगानिस्तान त्यसका प्रमुख उदाहरण हुन् ।
इरानले आत्मसमर्पण वा गम्भीर वार्ता अस्वीकार गरेपछि ट्रम्पसामु तीन विकल्प देखिएका छन्, सीमित हवाई आक्रमणलाई जारी राख्ने, युद्धलाई पूर्वाधार र सम्भावित स्थलगत कारबाहीसम्म विस्तार गर्ने, वा उद्देश्य पूरा नभए पनि क्षति सीमित गर्दै पछि हट्ने ।
विश्लेषकहरूका अनुसार युद्ध विस्तार भए इरानले खाडी क्षेत्रका अमेरिकी सहयोगी राष्ट्रहरूको पूर्वाधारमा प्रतिशोधात्मक आक्रमण गर्न सक्छ ।
होर्मुज जलमार्ग, तेल निर्यात र अमेरिकी नौसेना प्रत्यक्ष जोखिममा पर्न सक्छन् ।
पेन्टागनले पनि इरानमाथि थप दबाब सिर्जना गर्ने नयाँ रणनीतिबारे अध्ययन गरिरहेको बताइएको छ ।
ट्रम्पले इरानी नेतृत्वलाई कडा चेतावनी दिँदै ‘यो राम्रो सम्झौतामा हस्ताक्षर गर्ने अन्तिम अवसर’ भएको बताएका छन् ।
सैन्य इतिहासले देखाएको छ कि हवाई आक्रमण स्थलगत युद्धमा बदलिनेबित्तिकै लागत, हताहती र राजनीतिक दबाब तीव्र रूपमा बढ्छ ।
सैनिकको बलिदान व्यर्थ नदेखियोस् भन्ने कारणले युद्ध झन् लम्बिने खतरा पनि हुन्छ ।
भियतनाममा जोन्सन र निक्सन, इराकमा जर्ज डब्लु। बुस र अफगानिस्तानमा ओबामाले यस्तै कठिन निर्णयहरू सामना गरेका थिए ।
ट्रम्प स्वयंले पनि अघिल्ला ‘कहिल्यै नसकिने युद्ध’को आलोचना गरेर राजनीति गरेका थिए ।
तर अहिलेको इरान युद्ध कुनै अघिल्लो राष्ट्रपतिबाट विरासतमा आएको होइन ?
यो ट्रम्पकै आफ्नै निर्णयको परिणाम हो ।
त्यसैले यसको अन्तिम नतिजाले केवल उनको राजनीतिक विरासत मात्र होइन, मध्यपूर्वको स्थिरता र लाखौँ मानिसको भविष्यसमेत प्रभावित गर्न सक्छ ।
